سید علینقی نقوی لکهنوی
سید علینقی نَقَاو لَکْهْنَاو (۱۳۲۳ق-۱۴۰۸ق) مفسر، خطیب و مجتهد شیعه در هند. نقل شده که نسب وی با ۲۸ واسطه به امام هادی(ع) میرسد. نقوی تحصیلات خویش را نزد پدرش در زادگاهش لکهنو استارت کرد. سطح های بهتر را در نجف سپری کرد و پس از پنج سال به هندوستان رجوع. در هندوستان به تبلیغ آئین پرداخت و اثر ها بسیار را بر مکان گذاشت. نقوی از اساتید خویش در نجف، اذن قصه و اجتهاد را مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد دریافت کرد.
معاشطومار
سید علینقی نقوی در ۲۶ رجب سال ۱۳۲۳ق در لکهنو در هند بهعالم آمد. بابا او سید ابوالحسن منن از نوادگان غفرانمآب بود.[۱] سید علی نقوی، در خردسالی به یاور پدرش به نجف رفت و چندین سال سپس به هندوستان رجوع و نزد بابا و اخوی بزرگش ادامه علم آموزی بخشید.[۲] نقوی پنج فرزند رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد داشت.[۳]
وفات
نقوی در عید فطر (نخستین شوال) ۱۴۰۸ق (۱۸ مه ۱۹۸۸م) در لکهنو از عالم رفت و به عبارتیجا دفن شد.[۴]
تحصیلات علم ها شرعی
نقوی همزمان در دو مکتب ناظمیه و شاه المدارس لکهنو درس میخواند.[۵] زمانه طلبگی، مقالهها وی در نشریههای سرفراز لکهنو، الواعظ لکهنو و شیعه لاهور به چاپ میرسید. در مکتب ناظمیه، درس دادن علم ها عقلیه را نیز در به عبارتی فرصت طلبگی آغاز آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد کرد.[۶]
نقل شده که نقوی در ادبیات عربی، مهارت خاصی داشته و قصائد و مرثیهها را به لهجه عربی مینوشت و علامه امینی یک کدام از قصیدههای وی درباره ابوطالب را در کتاب الغدیر بیان نموده است.[۷] آقابزرگ تهرانی نیز معاشطومار روحانی طوسی را با اشعاری از سید علینقی نقوی بیان نموده است.[۸]
نقوی در لکهنو نزد پدرش ابوالحسن منن، سید محمد عرف میرن، نجم الملة و باقرالعلوم درس خواند.[۹] در سال ۱۳۴۵ق مبنی بر با ۱۹۲۷م توشه دیگر به نجف هجرت کرد و پنج سال را آنجا طی کرد و از اساتیدی همچون سید ابوالحسن اصفهانی، محمدحسین نائینی و آقاضیاء عراقی استفاده نمود[۱۰] و در ۲۷ سالگی به اجتهاد رسید.[۱۱]
اذن اجتهاد و قصه
نقوی از فقهای نجف همانند محمدحسین غروی نائینی، عبدالکریم حائری یزدی، محمدحسین غروی اصفهانی، آقا ضیاء عراقی، سید محسن امین، محمدجواد بلاغی نجفی، محمدحسین کشف کنندهالغطاء و سید عبدالحسین شرفالدین، اجازۀ اجتهاد اخذ نمود.[۱۲]
همینطور از آقابزرگ تهرانی، سید هبةالدین شهرستانی، سید محسن امین عاملی،[۱۳] سید حسن صدر،[۱۴] سید شهابالدین مرعشی نجفی، سید محمدهادی بجستانی خراسانی، سیدعبدالحسین شرفالدین[۱۵] و بعضا دیگر عالمان اذن قصه اخذ کرد.[۱۶]
اثر ها
نوشتهی علمیٔ اساسی: فهرست اثرها سید علینقی نقوی لکهنوی
سید علینقی نقوی اثرها زیاد به لهجه اردو و عربی تألیف نموده است.[۱۷] بعضا از ۳۶۳ کتاب و نوشتهی علمی از وی خاطر کردهاند که صرفا حدود ۱۰۰ تیتر آنها مربوط به امام حسین(ع) میباشد.[۱۸] نقوی اولی تألیف خویش را درباره وهابیت و با تیتر «کشف النقاب عن عقائد ابن عبدالوهاب» در طی طلبگی در نجف نوشت.[۱۹] کتاب «اقالة العاثر فی اقامة الشعائر» درباره سوگواری امام حسین(ع) نوشت[۲۰] و کتاب «السیف الماضی علی عقائد الاباضی» را در انتقاد خوارج تألیف کرد.[۲۱] همینطور «الفرقان فی تعبیروتفسیر القرآن» که در خبرنامه الرضوان لکهنو بهشکل نوشتهعلمی چاپ میشد و از سال ۱۳۵۴ تا ۱۳۷۵ق بهارتفاع انجامید.[۲۲]
«اصول آیین و قرآن»، «یزید و پیکار قسطنطنیه»، به لهجه اردو[۲۳] «البیت المعمور فی عمارۃ القبور»، «تعبیر و تفسیر قرآن» به گویش عربی[۲۴] به عنوان مثال تألیفات اوست
سید علینقی نقوی لکهنوی
سید علینقی نَقَاو لَکْهْنَاو (۱۳۲۳ق-۱۴۰۸ق) مفسر، خطیب و مجتهد شیعه در هند. نقل شده که نسب وی با ۲۸ واسطه به امام هادی(ع) میرسد. نقوی تحصیلات خویش را نزد پدرش در زادگاهش لکهنو استارت کرد. سطح های بهتر را در نجف سپری کرد و پس از پنج سال به هندوستان رجوع. در هندوستان به تبلیغ آئین پرداخت و اثر ها بسیار را بر مکان گذاشت. نقوی از اساتید خویش در نجف، اذن قصه و اجتهاد را مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد دریافت کرد.
معاشطومار
سید علینقی نقوی در ۲۶ رجب سال ۱۳۲۳ق در لکهنو در هند بهعالم آمد. بابا او سید ابوالحسن منن از نوادگان غفرانمآب بود.[۱] سید علی نقوی، در خردسالی به یاور پدرش به نجف رفت و چندین سال سپس به هندوستان رجوع و نزد بابا و اخوی بزرگش ادامه علم آموزی بخشید.[۲] نقوی پنج فرزند رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد داشت.[۳]
وفات
نقوی در عید فطر (نخستین شوال) ۱۴۰۸ق (۱۸ مه ۱۹۸۸م) در لکهنو از عالم رفت و به عبارتیجا دفن شد.[۴]
تحصیلات علم ها شرعی
نقوی همزمان در دو مکتب ناظمیه و شاه المدارس لکهنو درس میخواند.[۵] زمانه طلبگی، مقالهها وی در نشریههای سرفراز لکهنو، الواعظ لکهنو و شیعه لاهور به چاپ میرسید. در مکتب ناظمیه، درس دادن علم ها عقلیه را نیز در به عبارتی فرصت طلبگی آغاز آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد کرد.[۶]
نقل شده که نقوی در ادبیات عربی، مهارت خاصی داشته و قصائد و مرثیهها را به لهجه عربی مینوشت و علامه امینی یک کدام از قصیدههای وی درباره ابوطالب را در کتاب الغدیر بیان نموده است.[۷] آقابزرگ تهرانی نیز معاشطومار روحانی طوسی را با اشعاری از سید علینقی نقوی بیان نموده است.[۸]
نقوی در لکهنو نزد پدرش ابوالحسن منن، سید محمد عرف میرن، نجم الملة و باقرالعلوم درس خواند.[۹] در سال ۱۳۴۵ق مبنی بر با ۱۹۲۷م توشه دیگر به نجف هجرت کرد و پنج سال را آنجا طی کرد و از اساتیدی همچون سید ابوالحسن اصفهانی، محمدحسین نائینی و آقاضیاء عراقی استفاده نمود[۱۰] و در ۲۷ سالگی به اجتهاد رسید.[۱۱]
اذن اجتهاد و قصه
نقوی از فقهای نجف همانند محمدحسین غروی نائینی، عبدالکریم حائری یزدی، محمدحسین غروی اصفهانی، آقا ضیاء عراقی، سید محسن امین، محمدجواد بلاغی نجفی، محمدحسین کشف کنندهالغطاء و سید عبدالحسین شرفالدین، اجازۀ اجتهاد اخذ نمود.[۱۲]
همینطور از آقابزرگ تهرانی، سید هبةالدین شهرستانی، سید محسن امین عاملی،[۱۳] سید حسن صدر،[۱۴] سید شهابالدین مرعشی نجفی، سید محمدهادی بجستانی خراسانی، سیدعبدالحسین شرفالدین[۱۵] و بعضا دیگر عالمان اذن قصه اخذ کرد.[۱۶]
اثر ها
نوشتهی علمیٔ اساسی: فهرست اثرها سید علینقی نقوی لکهنوی
سید علینقی نقوی اثرها زیاد به لهجه اردو و عربی تألیف نموده است.[۱۷] بعضا از ۳۶۳ کتاب و نوشتهی علمی از وی خاطر کردهاند که صرفا حدود ۱۰۰ تیتر آنها مربوط به امام حسین(ع) میباشد.[۱۸] نقوی اولی تألیف خویش را درباره وهابیت و با تیتر «کشف النقاب عن عقائد ابن عبدالوهاب» در طی طلبگی در نجف نوشت.[۱۹] کتاب «اقالة العاثر فی اقامة الشعائر» درباره سوگواری امام حسین(ع) نوشت[۲۰] و کتاب «السیف الماضی علی عقائد الاباضی» را در انتقاد خوارج تألیف کرد.[۲۱] همینطور «الفرقان فی تعبیروتفسیر القرآن» که در خبرنامه الرضوان لکهنو بهشکل نوشتهعلمی چاپ میشد و از سال ۱۳۵۴ تا ۱۳۷۵ق بهارتفاع انجامید.[۲۲]
«اصول آیین و قرآن»، «یزید و پیکار قسطنطنیه»، به لهجه اردو[۲۳] «البیت المعمور فی عمارۃ القبور»، «تعبیر و تفسیر قرآن» به گویش عربی[۲۴] به عنوان مثال تألیفات اوست
مسجد امام حسن مجتبی (ع) فکوری مشهد و نقش آن در مواجهه با چالشهای اجتماعی و شهری